Γιατί τα χάλια μας βρίσκονται καλά κριμένα στο χρονοντουλαπο της Ιστορίας....
Κ.Καραμανλής και υπόθεση Μερντεν ...(1959)
Ο εγκληματίας πολέμου χέρι-χέρι με την δημοκρατική Ε.Ρ.Ε του <<ΕΘΝΑΡΧΗ ΜΑΣ>>??
" (...) άνθρωποι όμως σαν τον Μέρτεν τιμωρούν εξ ίσου σκληρά και τους φίλους τους
εκείνους, που προς στιγμήν έστω φάνηκαν να τους απαρνούνται. Όταν γύρισε στην
πατρίδα του ο Μέρτεν, σύμφωνα με τη συμφωνία Αθηνών και Μπόν, έπρεπε, για να
τηρηθούν οι τύποι, να περάσει από ένα γερμανικό δικαστήριο. Και τότε έσκασε ή μπόμπα.
Και ήρθε στην επιφάνεια μια από τις αποπνικτικώτερες ηθικές αναθυμιάσεις.
Με υπόμνημα που κατέθεσε στο δικαστήριο ο Μάξ Μέρτεν, εξιστορώντας τη
δραστηριότητά του στην Ελλάδα κατά την κατοχή, ανέφερε έναν αριθμό συνεργατών του.
Ανάμεσα σ' αυτούς:
α) ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής,
β) ο υπουργός Εσωτερικών Δημήτριος Μακρής,
γ) ο υφυπουργός Εθνικής Αμύνης Γεώργιος Θέμελης,
δ) η σύζυγος του Δ. Μακρή, Δοξούλα Λεοντίδου (οικογενειακό όνομα).
Η καταγγελία του Μέρτεν, πλαισιωμένη από σχετικά άρθρα του «Σπηγκελ»
(28 Σεπτ. 1960)
και της «Ηχώ του Αμβούργου», είχε στην ερεθισμένη ελληνική κοινή γνώμη εκρηκτικούς
αντίκτυπους. Ο ευρωπαϊκός τύπος (εν μέρει και ο αμερικανικός) ασχολήθηκαν επί
εβδομάδες
με τη νέα τροπή πού πήρε η υπόθεση Μέρτεν. Και βέβαια οι υπεύθυνοι για τα ελληνικά
θέματα
κύκλοι του Σταίητ Ντιπάρτμεντ δεν έλαμπαν από ευδαιμονία. . .
Η ηγεσία της ελληνικής δεξιάς,
το χαϊδεμένο παιδί της αμερικανικής πολιτικής και του ΝΑΤΟ,
να γίνεται ο στόχος της λάσπης
πού εκτόξευε ένας εγκληματίας πολέμου; Ένας υπάλληλος της αμερικανικής πρεσβείας
ρωτήθηκε και αρνήθηκε να κάνει οποιοδήποτε σχόλιο....
Η καταγγελία για το πρόσωπο του Κωνσταντίνου Καραμανλή μένει αναπόδεικτη.( ???)
Για όλους όμως τους άλλους υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ενοχής. Ό Δημήτριος Μακρής,
πανίσχυρος και δυναμικός υπουργός των Εσωτερικών ζούσε στη Θεσσαλονίκη κατά την
Κατοχή και ασκούσε το επάγγελμα του δικηγόρου.
Σύμφωνα με αξιόπιστες μαρτυρίες o Μακρής υπεράσπιζε
στα γερμανικά στρατοδικεία κατηγορούμενους Έλληνες πολίτες. Αυτή ή εξαιρετικά
προσοδοφόρα δραστηριότητα δεν μπορεί να θεωρηθεί ιδιαίτερα τιμητική. Είναι πασίγνωστο
μόνον εκείνοι πού είχαν συναλλακτικούς δεσμούς με τον κατακτητή μπορούσαν ν'
αποτολμήσουν εμφάνιση συνηγόρου στα θηριώδη γερμανικά στρατοδικεία.
Για τη σύζυγό τουΔοξούλα προσκομίστηκαν στοιχεία ότι επί κατοχής υπηρετούσε στη
γερμανική διοίκηση γραμματεύς του Μάξ Μέρτεν.
Σε κάποια μάλιστα επέτειο πρόσφερε στον προϊστάμενο της
δώρο ένα λεύκωμα με αναμνηστικές φωτογραφίες. Τέλος, για τον υφυπουργό Εθνικής
Αμύνης Θεμελή έγινε γνωστό (το παραδέχθηκε και ο ίδιος) ότι στην Κατοχή είχε διορισθεί
απο τη γερμανική διοίκηση Νομάρχης. Δεν χωρεί καμία αμφιβολία ότι στις διοικητικές
αυτές θέσεις οι Χιτλερικοί δεν τοποθετούσαν παρά μόνο στενούς και δοκιμασμένους
συνεργάτες τους....
Ή ελληνική κυβέρνηση έσπευσε να διαψεύσει την καταγγελία του Μέρτεν. Αλλα ή
διάψευση δεν περιείχε ούτε ένα τεκμήριο πού ν' αναιρεί την ουσία της κατηγορίας.
Αντί να παραιτηθούν και να προσφύγουν στα γερμανικά δικαστήρια
οι Μακρής και Θέμελης κατέθεσαν μηνύσεις εναντίον του Μέρτεν στα ελληνικά
δικαστήρια. . . (Ό Καραμανλής δεν έκανε ούτε αυτό. Δικαιολογούμενος εξήγησε ότι η
δικαστική κρίση για τουςΜακρή και Θέμελη θα έκρινε αυτόματα και τη δική του
περίπτωση). Ή οδός πού επέλεξαν οι κατηγορηθέντες θα άφηνε, όπως και άφησε,
αξεκαθάριστο το ηθικό τους πρόβλημα. Ο λόγος ήταν ότι δεν υπήρχε τρόπος
εξαναγκασμού του Μέρτεν να προσέλθει στα ελληνικά δικαστήρια.
Οι κατηγορηθέντες δεν τόλμησαν ν' αντιμετωπίσουν τονΜέρτεν (στα γερμανικά
δικαστήρια), κατεχόμενοι από κάποιο πλέγμα και φοβούμενοι (ή μάλλον γνωρίζοντες) ότι
εφεδρείες του Μέρτεν θα τους συνέτριβαν. Έγράφη, άλλωστε, στον γερμανικό Τύπο,
χωρίς να διαψευσθεί, ότι o Μέρτεν διέθετε φωτογραφικό υλικό, ικανό να τινάξει στον
αέρα όχι μόνο τα κατονομασθέντα πρόσωπα, αλλά ευρύτερο κύκλο προσωπικοτήτων της
Δεξιάς.
Τον Ιανουάριο του 1959 η τότε κυβέρνηση Καραμανλή φέρνει στη Βουλή για ψήφιση
νομοσχέδιο «περί αναστολής διώξεως εγκληματιών πολέμου»
και το δικαιολογεί με το ότι,όπως δήλωσε ο τότε υπουργός Δικαιοσύνης Καλίας
«πρέπει να παραμεριστούν τα εμπόδια διά την ανάπτυξιν των σχέσεών μας με τη Δυτική
Γερμανία»....Όλες η ευρωπαϊκές εφημερίδες αναφέρουν με πρώτους τους ΤΙΜΕS
πως η <<Ελλάς αμνηστεύει τους σφαγείς της»....o Eξ'Αρχής.
Κ.Καραμανλής και υπόθεση Μερντεν ...(1959)
Ο εγκληματίας πολέμου χέρι-χέρι με την δημοκρατική Ε.Ρ.Ε του <<ΕΘΝΑΡΧΗ ΜΑΣ>>??
" (...) άνθρωποι όμως σαν τον Μέρτεν τιμωρούν εξ ίσου σκληρά και τους φίλους τους
εκείνους, που προς στιγμήν έστω φάνηκαν να τους απαρνούνται. Όταν γύρισε στην
πατρίδα του ο Μέρτεν, σύμφωνα με τη συμφωνία Αθηνών και Μπόν, έπρεπε, για να
τηρηθούν οι τύποι, να περάσει από ένα γερμανικό δικαστήριο. Και τότε έσκασε ή μπόμπα.
Και ήρθε στην επιφάνεια μια από τις αποπνικτικώτερες ηθικές αναθυμιάσεις.
Με υπόμνημα που κατέθεσε στο δικαστήριο ο Μάξ Μέρτεν, εξιστορώντας τη
δραστηριότητά του στην Ελλάδα κατά την κατοχή, ανέφερε έναν αριθμό συνεργατών του.
Ανάμεσα σ' αυτούς:
α) ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής,
β) ο υπουργός Εσωτερικών Δημήτριος Μακρής,
γ) ο υφυπουργός Εθνικής Αμύνης Γεώργιος Θέμελης,
δ) η σύζυγος του Δ. Μακρή, Δοξούλα Λεοντίδου (οικογενειακό όνομα).
Η καταγγελία του Μέρτεν, πλαισιωμένη από σχετικά άρθρα του «Σπηγκελ»
(28 Σεπτ. 1960)
και της «Ηχώ του Αμβούργου», είχε στην ερεθισμένη ελληνική κοινή γνώμη εκρηκτικούς
αντίκτυπους. Ο ευρωπαϊκός τύπος (εν μέρει και ο αμερικανικός) ασχολήθηκαν επί
εβδομάδες
με τη νέα τροπή πού πήρε η υπόθεση Μέρτεν. Και βέβαια οι υπεύθυνοι για τα ελληνικά
θέματα
κύκλοι του Σταίητ Ντιπάρτμεντ δεν έλαμπαν από ευδαιμονία. . .
Η ηγεσία της ελληνικής δεξιάς,
το χαϊδεμένο παιδί της αμερικανικής πολιτικής και του ΝΑΤΟ,
να γίνεται ο στόχος της λάσπης
πού εκτόξευε ένας εγκληματίας πολέμου; Ένας υπάλληλος της αμερικανικής πρεσβείας
ρωτήθηκε και αρνήθηκε να κάνει οποιοδήποτε σχόλιο....
Η καταγγελία για το πρόσωπο του Κωνσταντίνου Καραμανλή μένει αναπόδεικτη.( ???)
Για όλους όμως τους άλλους υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ενοχής. Ό Δημήτριος Μακρής,
πανίσχυρος και δυναμικός υπουργός των Εσωτερικών ζούσε στη Θεσσαλονίκη κατά την
Κατοχή και ασκούσε το επάγγελμα του δικηγόρου.
Σύμφωνα με αξιόπιστες μαρτυρίες o Μακρής υπεράσπιζε
στα γερμανικά στρατοδικεία κατηγορούμενους Έλληνες πολίτες. Αυτή ή εξαιρετικά
προσοδοφόρα δραστηριότητα δεν μπορεί να θεωρηθεί ιδιαίτερα τιμητική. Είναι πασίγνωστο
μόνον εκείνοι πού είχαν συναλλακτικούς δεσμούς με τον κατακτητή μπορούσαν ν'
αποτολμήσουν εμφάνιση συνηγόρου στα θηριώδη γερμανικά στρατοδικεία.
Για τη σύζυγό τουΔοξούλα προσκομίστηκαν στοιχεία ότι επί κατοχής υπηρετούσε στη
γερμανική διοίκηση γραμματεύς του Μάξ Μέρτεν.
Σε κάποια μάλιστα επέτειο πρόσφερε στον προϊστάμενο της
δώρο ένα λεύκωμα με αναμνηστικές φωτογραφίες. Τέλος, για τον υφυπουργό Εθνικής
Αμύνης Θεμελή έγινε γνωστό (το παραδέχθηκε και ο ίδιος) ότι στην Κατοχή είχε διορισθεί
απο τη γερμανική διοίκηση Νομάρχης. Δεν χωρεί καμία αμφιβολία ότι στις διοικητικές
αυτές θέσεις οι Χιτλερικοί δεν τοποθετούσαν παρά μόνο στενούς και δοκιμασμένους
συνεργάτες τους....
Ή ελληνική κυβέρνηση έσπευσε να διαψεύσει την καταγγελία του Μέρτεν. Αλλα ή
διάψευση δεν περιείχε ούτε ένα τεκμήριο πού ν' αναιρεί την ουσία της κατηγορίας.
Αντί να παραιτηθούν και να προσφύγουν στα γερμανικά δικαστήρια
οι Μακρής και Θέμελης κατέθεσαν μηνύσεις εναντίον του Μέρτεν στα ελληνικά
δικαστήρια. . . (Ό Καραμανλής δεν έκανε ούτε αυτό. Δικαιολογούμενος εξήγησε ότι η
δικαστική κρίση για τουςΜακρή και Θέμελη θα έκρινε αυτόματα και τη δική του
περίπτωση). Ή οδός πού επέλεξαν οι κατηγορηθέντες θα άφηνε, όπως και άφησε,
αξεκαθάριστο το ηθικό τους πρόβλημα. Ο λόγος ήταν ότι δεν υπήρχε τρόπος
εξαναγκασμού του Μέρτεν να προσέλθει στα ελληνικά δικαστήρια.
Οι κατηγορηθέντες δεν τόλμησαν ν' αντιμετωπίσουν τονΜέρτεν (στα γερμανικά
δικαστήρια), κατεχόμενοι από κάποιο πλέγμα και φοβούμενοι (ή μάλλον γνωρίζοντες) ότι
εφεδρείες του Μέρτεν θα τους συνέτριβαν. Έγράφη, άλλωστε, στον γερμανικό Τύπο,
χωρίς να διαψευσθεί, ότι o Μέρτεν διέθετε φωτογραφικό υλικό, ικανό να τινάξει στον
αέρα όχι μόνο τα κατονομασθέντα πρόσωπα, αλλά ευρύτερο κύκλο προσωπικοτήτων της
Δεξιάς.
Τον Ιανουάριο του 1959 η τότε κυβέρνηση Καραμανλή φέρνει στη Βουλή για ψήφιση
νομοσχέδιο «περί αναστολής διώξεως εγκληματιών πολέμου»
και το δικαιολογεί με το ότι,όπως δήλωσε ο τότε υπουργός Δικαιοσύνης Καλίας
«πρέπει να παραμεριστούν τα εμπόδια διά την ανάπτυξιν των σχέσεών μας με τη Δυτική
Γερμανία»....Όλες η ευρωπαϊκές εφημερίδες αναφέρουν με πρώτους τους ΤΙΜΕS
πως η <<Ελλάς αμνηστεύει τους σφαγείς της»....o Eξ'Αρχής.
Σχόλια